''Λαμάρης Κώστας'' ξεχωριστός άνθρωπος και Μοτοκροσάς!

''ΓΙΑΤΙ ΟΣΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΑΚΟΜΗ, ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΣΤΡΟΦΕΣ ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 20'' .....

Κώστας Λαμάρης : Ο άνθρωπος που καθιέρωσε τους αγώνες Supercross στην Ελλάδα.

ΣΚΕΨΕΙΣ :

Aσπρόμαυρες και κιτρινισμένες φωτογραφίες, τυπωμένες σε μικρό χαρτί, ξεχασμένες σε κάποια αποθήκη μέσα σε σκονισμένες κούτες, θα γυρίσουν πολλούς από εσάς πίσω.
Σε πολύχρωμες αναμνήσεις που πολλοί άνθρωποι έχουν ζήσει με μια ΜΧ μοτοσικλέτα, μιας άλλης εποχής.

Αυτήν την φορά θα ταξιδέψουμε με έναν δικό μας άνθρωπο, πολύ αγαπητό που λάτρεψε το ΜΧ και το έζησε τόσο έντονα και τόσο δυνατά, τόσο που μπόρεσε να το περάσει και σε πολλούς απο εμάς, της νέας πια γενιάς.

Θα προσπαθήσω για ακόμη μια φορά να ξυπνήσω νεανικές αναμνήσεις των ανέμελων νεανικών χρόνων σας γύρω από μια ανέμελη και ξέγνοιαστη χωμάτινη ζωή γεμάτη από ‘’ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΑΛΜΑΤΑ’’ …

Θα ακολουθήσει ένα ‘’προσωπικό’’ κείμενο σκέψεων, δυνατών συναισθημάτων, έντονων και νοσταλγικών αναμνήσεων, ονείρων και σπάνιων φωτογραφιών.

Πάντα μου άρεσε να ξεφυλλίζω άλμπουμ παλιών φωτογραφιών και όσο εγώ ξεφύλλιζα να μου διηγούνται ιστορίες με τόσο ενθουσιασμό, τόση αγνότητα, τόση λαχτάρα κι εγώ να προσπαθώ να αγγίξω και να μπώ σε μια άλλη εποχή, μιας άλλης δεκαετίας.

Εποχές που κάποιους ίσως να τους αφήνουν αδιάφορους και άλλους να τους προκαλούν να έχουν ζήσει σε εκείνες.

Στο ξεχασμένο ‘’πια’’ τότε, που πολλοί αγάπησαν και πολλοί νοστάλγησαν.

Εγω προσωπικά το βρίσκω ‘’μοναδικό’’ να ξεθάβουμε και να θυμόμαστε ότι μας έκανε να νιώσουμε παιδιά, ότι μας έκανε να ονειρευτούμε, να γελάσουμε, να κλάψουμε, να θυμώσουμε, να χαρούμε, να ενθουσιαστούμε, ότι μας έκανε να περάσουμε τα ‘’όρια μας’’.

Τώρα μιλάμε για εκείνους (δεκαετία 1980), κάποτε κάποιοι άλλοι θα μιλάνε για εμάς.

Τι πιο όμορφο να σε θυμούνται και αντίστοιχα να σε κάνουν να θυμάσαι ?

Αυτό το κείμενο θα ήθελα να το αφιερώσω σε έναν ξεχωριστό και σπάνιο άνθρωπο, τον Κώστα Λαμάρη, όπως επίσης και σε όλη την παρέα των ΜΧ άδων που έζησαν όλοι μαζί μια αγνή ΜΧ άδικη ζωή.

Άς γυρίσουμε λίγο τον χρόνο πίσω :

ΚΟΙΤΑΖΩΝΤΑΣ :

1974 λοιπόν, κι ένα πιτσιρίκι με κοντά παντελονάκια,εξέφραζε στους γονείς του την επιθυμία και την λαχτάρα του για το ΜΧ.

Εκείνοι πως μπορούσαν να του χαλάσουν χατίρι, βλέποντας σε αυτά τα δυο παιδικά ματάκια το πάθος του και την αγάπη του για την μοτοσικλέτα ?

Μια μέρα τον πήραν και πήγαν στου Πετσαγκουράκι, για να δει τον πρώτο αγώνα Motocross, από εκείνη την στιγμή όνειρο του ήταν να γίνει κι εκείνος ένας Motocrossas !!!

ΠΟΔΗΛΑΤΟ :

Στα 4 του χρόνια είχε το πρώτο του ποδήλατο, από τότε φαινόταν το πάθος του, η αγάπη, και το ταλέντο που είχε μέσα του.
Ο Κώστας λοιπόν είχε έναν φίλο, τον Στέλιο Χριστοδούλου(γνωστό σε πολλούς), φίλοι από το δημοτικό μέχρι και σήμερα.
Παίρνανε τα ποδήλατα τους και πηγαίνανε στα  ‘’ΠΑΛΙΑ ΛΑΤΟΜΕΙΑ’’ του Ψυχικού.
Το 1976 φτιάξανε το πρώτο τους πιστάκι, το λεγόμενο ‘’ΓΗΠΕΔΑΚΙ΄΄ (Μήκος 200-250 μέτρα)
Εκεί λοιπόν κάνανε τα πρώτα τους άλματα με τα ποδήλατα τους,μουγκρίζοντας με το στόμα J για να παραμυθιάζονται πως κάνουν mx..
Φυσικό και επόμενο ήταν πως τα ποδήλατα τους κάθε εβδομάδα ήταν χαλασμένα, με σπασμένα πετάλια, λαιμούς, τιμόνια, ζάντες, ακτίνες κ.ο.κ.
Ο Κώστας πριν αγοράσει το πρώτο του ΜΧ , είχε ένα ποδήλατο ‘’ATALA’’, στα 10 του χρόνια, προχωρημένο ποδήλατο για εκείνη την εποχή, όσοι ξέρουν με ανάρτηση μπρός-πίσω κάτι μεταξύ mx και mountain, το είχε 2 χρόνια.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥ ΜΧ ELSINORE – MR 50 : :

Η πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωής του ξημέρωσε …
Το όνειρο του γινόταν πραγματικότητα.
Ήταν άνοιξη του 1976 όταν πήγε μαζί με τον πατέρα του στο μαγαζί του Γκουντούφα και αγόρασε ένα Elsinore-Honda-MR50 για 18.000 δρχ
Στα 12,5 του λοιπόν μέτραγε τα χρόνια, τους μήνες, τις μέρες, τις ώρες, τα λεπτά πότε θα γίνει 18 χρονών για να τρέξει σε αγώνες ΜΧ.

''Ήταν ένα όνειρο ζωής, ήταν μέσα στην ψυχή του, κομμάτι του, από την πρώτη στιγμή'' …

Αν είχε μιλιά εκείνο το Elsinoraki, δεν μπορείτε να φανταστείτε τι θα έλεγε !!!

Τα χρόνια εκείνα που απέκτησε το MR50 (1976-77), το μοιραζότανε με τον φίλο του τον Στέλιο, διότι εκείνος ακόμη δεν είχε αποκτήσει το δικό του.

Συμπέρασμα ? Το λιώνανε εις διπλούν ..

3 φορές σπασμένος σκελετός, αυτό τα λέει όλα .. J

ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ (Στέλιος και Κώστας) :

Μια φορά, μετά από ένα μεγάλο άλμα που κάναμε με το MR50 το μηχανάκι κόπηκε στα 2 !!!

Ο Κώστας προσγειώθηκε με τα γόνατα.

Που να αντέξει το άμοιρο το βάρος μας ?

Λίγο πριν το πουλήσω, θυμάμαι πως το μπροστινό λάστιχο είχε διαλυθεί, και επειδή τότε δεν υπήρχε στην αγορά καινούργιο, σκεφτήκαμε να κάνουμε κάτι.

Το δέσαμε με σχοινί, με την ζάντα μαζί για να μην βγαίνει έξω και συνεχίζαμε να οδηγάμε έτσι, μέχρι να λιώσει το σχοινί και το αντικαταστήσουμε με καινούργιο.

Δεν το συζητάμε πως κάθε μήνα το μηχανάκι ήθελε πλατίνες,δίσκους συμπλέκτη κ.ο.κ.

ΘΥΜΑΤΑΙ :

<<Πιστάκια μιας άλλης εποχής. Άλματα που τα φτιάχναμε με τα ‘’χέρια, με φτυάρια, λάσπη’’ ..

Σημεία που είχαν ρίζες και φυτεμένες πέτρες τα καθαρίζαμε με γκασμάδες και τσάπες.

Πως θα μπορούσα να ξεχάσω τις ατέλειωτες ώρες που ακόμη και το βράδυ με μόνο φωτισμό τις λάμπες του δρόμου κάναμε προπόνηση?

Πώς μπορώ να ξεχάσω την αγανάκτιση των κατοίκων της περιοχής τα καλοκαιρινά μεσημέρια από τον θόρυβό μας >>?Κ.Λ.

YZ 125 :

Ήθελε τόσο πολύ να πηγαίνει για προπόνηση, μα ήταν ακόμη πολύ μικρός.
Έτσι λοιπόν οι γονείς του, τον παίρνανε και τον πηγαίνανε στον Μαραθώνα, στο Γαλάτσι, στην Πεντέλη, Παπάγου και έκανε προπόνηση με το Hondaki.
Όταν πήγε στην ηλικία των 15, πήρε το πρώτο του YZ 125 (1978), και τότε σιγα-σιγά ξεκίνησε να κάνει τις πρώτες του προπονήσεις με φίλους που είχε γνωρίσει εκεί.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑΣ :

Ο καιρός περνούσε, και εκείνος πλησίαζε όλο και περισσότερο το όνειρο του ..

1982, ετοιμαζόταν να τρέξει στον πρώτο του αγώνα.

Ο πρώτος του αγώνας λοιπόν ήταν το ΕλληνοΒουλγαρικό ΜΧ, στην Λάρισα τον Μάρτιο το 1982.

Χορηγός του ο Θανάσης Τζίμας με το μαγαζί ‘’ΜΟΤΟΚΙΝΗΣΗ’’ (πετυχημένος και μεγάλος έμπορος της εποχής μέχρι και σήμερα).

18.09.1983 ΕλληνοΒουλγαρικός Αγώνας

Ο Κώστας έτρεξε με ένα Suzuki RM 125 (1982), με το νούμερο 39.

Suzuki RM 125 (1982) προπονήσεις :

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στην Δράμα 23.05.1982, μεγάλο γεγονός εκείνη την εποχή, είχε πάνω απο 5.000 θεατές ...

1982 No 39 RM suzuki :

1983 Suzuki RM No 11 :

RM Souzuki No 97 : Που ? Πότε ?

13.03.1983

Σχηματάρι 1983

Πανόραμα Θεσαλλονίκης 1983

Αποστολή στην Δανία 1983 να δοκιμάσουν τα καινούργια Yamaha.

Θεσαλλονίκη 25.05.1983.

                                               πριν από σχεδόν 30 χρονιά.. 1983

Στα Άσπρα Σπίτια 26.02.1984.

1984 Σχηματάρι :

Δρυμός Θεσ/νικης 10.02.1985

????????----->

31.03.1985

1985 RM Suzuki No 5 :

1986 - 1986 ????

1985 Γερμανία, Gaildorf - 125cc – Κώστας Λαμάρης Yamaha JME MX 1985.
Ο Κώστας δεν θα ξεχάσει ποτέ την υποδοχή και την φιλοξενία των ελλήνων μεταναστών.

1986 Yamaha No 5 :

Πανόραμα Θεσαλλονίκης 1987

Αγώνας Πανελληνίου Πρωταθληματος στον Βόλο 1987

22.03.1987 κ 05.04.1987

05.04.1987

Διεθνής Αγώνας 1988 yz 125 No 3 :

1988.

23.04.1989 Enduro Suzuki

1989. (Βόλος) ?

No 33 Yz Yamaha που ? πότε ?

               Μοτοκρός Δελβινάκι 19.10.1989

                   1990. Τελευταία χρονιά στο ΜΧ.

 Aγώνας Enduro No 458 : Που ποτε ?

ΕΛΠΑ : ??? Πότε ? Που ?

 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα εντούρο Γρεβενά 1995 Νο. 248: Κώστας Λαμάρης. O διοργανωτής των Supercross έχει σίγουρα εντουράδικο αίμα.

2ος Αγώνας Yamaha BW'S Θεσαλλονίκη 16.06.1996 :

Έφερε το Παγκόσμιο Μότοκρος στην Ελλάδα :

Για όσους δεν γνωρίζουν ο Κώστας Λαμάρης, ήταν απο τους ανθρώπους που βοήθησαν μαζί με την ΛΕΜΟΤ Τρίπολης, Δήμος Μεγαλόπολης και ΔΕΗ για να έρθει ο πρώτος αγώνας παγκοσμίου πρωταθλήματος ΜΧ στην Ελλάδα.
Ευχόμαστε στο μέλλον να συντρέξουν ξανά λόγοι έτσι ώστε να ξανα γίνει αγώνας παγκοσμίου πρωταθλήματος ΜΧ που σίγουρα πάρα πολύς κόσμος το περιμένει.

 Πανελλήνιος Αγώνας Παλαίμαχων Μεγαλόπολη 28-29.11.2002

Ο αγώνας που χαρακτήρισε την ημέρα του Πανελλήνιου Αγώνα ΜΧ στην Μεγαλόπολη στις 28-29.09.2002 ήταν αυτός των παλαίμαχων αναβατών (τέτοιος αγώνας διοργανώθηκε για πρώτη φορά αν δεν κάνω λάθος) όπου ο Κώστας Λαμάρης βγήκε ''ΝΙΚΗΤΗΣ'' ....!

Ούτε η πολύ δυνατή πρωινή βροχή που μετέτρεψε την πανέμορφη πίστα της Μεγαλόπολης σε μια κόλαση από λάσπη δεν μπόρεσε να χαλάσει την όμορφη ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε στον αγώνα του πρωταθλήματος Motocross.

Υπερειδική στο Ακρόπολις 04.2003

Ξεχωριστό ήταν το 50ο Ράλι Ακρόπολις, αφού, εκτός από τις επετειακές
εκδηλώσεις, την αλλαγή της έδρας του αγώνα και την προσθήκη νέων ειδικών διαδρομών στο
πρόγραμμα, συμπεριλήφθηκε και σούπερ ειδική! Tην οργάνωσή της, είχει αναλάβει ο
εξπέρ Kώστας Λάμαρης. H υπερειδική έλαβε χώρα στην περιοχή της Λιλαίας (εκεί όπου τα
τελευταία χρόνια φιλοξενούνταν το service park), σε παράλληλη διαδρομή μήκους 2 χλμ., και
πραγματοποιηθηκε δύο φορές, στο τέλος του πρώτου και του δεύτερου σκέλους. H τελευταία
φορά που διεξήχθη υπερειδική ήταν το 1999, στην Aνάβυσσο.

Φιλικός Αγώνας Παλαιμάχων 13.05.2011 Άργος

Αυτόν των αγώνα τον περιμένανε πως και πως ..
Μετά απο 9 ολόκληρα χρόνια, όλα ηταν έτοιμα!

Ο ενθουσιασμός και η χαρά ήταν στα μάτια όλων των αναβατών.
Οι συμμετοχές αρκετές και η μπάρα εκκίνησης έτοιμη για Go !!!
Ο κάθενας οδήγησε στα δικά του όρια, και πραγματικά ήταν σε τόσο καλό επίπεδο!!
Η πίστα του Άργους γέμισε από ονόματα θρύλους του ελληνικού ΜΧ, σε ένα φιλικό αγώνα όπου ξεσήκωσε μνήμες ...

Καλύβια 2012

  

Κώστας Λαμάρης - David Bailey :

 ΑΓΩΝΕΣ :

1982 : No 24-39

1983 :No 11

1984 :No 2

1985 :No 5

1986 :No 5 (πεσμένος αν θυμάμαι)

1987 :No 100

1988 :No 3

1989 :No 6

1990 :No 5

1996 :No

2002 :Νο 24

2011 :No 2

2012 Καλύβια

ΚΑΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ :

Πώς θα μπορούσε κάποιος αγωνιζόμενος να ξεχάσει τα ατυχήματα που του στέρησαν μια θέση, έναν βαθμό, έναν αγώνα ?
Ήταν το 1985 στις 07.00 το πρωί, σε προπόνηση, κρύος ακόμη, με τον Μπέσα, είχε βάλει καινούργιο αμορτισέρ (WP), δεν τα είχε δοκιμάσει (ήταν πολύ μαλακό το ελατήριο), και στον 1^ο γύρω πηγαίνοντας αρκετά γρήγορα σε 3-4 μεγάλα σαμάρια έπεσε ..
Το αμορτισέρ τερμάτισε στο πρώτο στούμπισμα, με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο και στην προσγείωση, βγάζοντας το πόδι να τον χτυπήσει.
Το 1988 στον Βόλο, πήγαινε ρόδα-ρόδα με τον Σταύρο Γεωργακόπουλο,μπροστά τους έχουν ένα ανηφόρι και μετά άλμα, περνώντας λοιπόν έναν αργό αναβάτη στο σκάσιμο, κολλάει η μοτοσικλέτα, σκάει πάνω του και ο τρίτος που ερχόταν από πίσω και με το κάρτερ τον χτυπά στο κεφάλι ..

ΠΛΑΙ ΤΟΥ :

Άνθρωποι που ήταν πλάι του, ήταν οι Αφοι Σπυριδόπουλοι(Στέλιος-Γιώργος), ήταν γειτονάκια και τότε είχαν μαγαζί στο Χαλάνδρι, και μαζί με τον Σ. Χριστοδούλου ξημεροβραδιάζανε εκεί για πολλά χρόνια.

ΒΑΡΥΜΠΟΜΠΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑ ΠΙΣΤΑΚΙΑ :

Το πάθος για να φτιάχνουνε αυτοσχέδια πιστάκια ακόμη και μετά από μια δεκαετία δεν σταμάτησε.

Μια ημέρα περνώντας ο Κώστας από την Εθνική Οδό, βλέπει γυμνούς λοφίσκους και αφράτο χώμα .. ‘’Ιδανικό για πιστάκι σκέφτεται’’.

Πρίν το 1985, η Βαρυμπόμπη ήταν γεμάτη από πεύκα χωρίς εύκολη πρόσβαση πράγμα που δεν προσφερόταν για πιστάκια. Μετά όμως από την μεγάλη φωτιά το 1983-1984, όλα άλλαξαν .

Μια Κυριακή λοιπόν, βάζουν τα μηχανάκια στο τρέιλερ και ξεκινούν για Βαρυμπόμπη.

Εξερεύνηση χώρου !!

Ψάχνουν σημείο πρόσβασης για να χωθούν μέσα, πηγαίνουν δεξιά τίποτα, πηγαίνουν αριστερά τίποτα ..

Ο μόνος τρόπος για να μπούν εκεί που ήθελαν, ήταν να περάσουν ένα ποταμάκι, που εκείνη την ημέρα ήταν αρκετά φουσκωμένο, αφού το πέρασαν και δεν πνίγηκαν όλα καλά, χαχα

Άξιζε όμως τον κόπο !!!

Μπρός στα μάτια τους μια τεράστια έκταση με χώμα που καλύτερο δεν είχαν ξαναδεί.

Άρχιζαν να γκαζώνουν πάνω-κάτω μέχρι που ζαλίστηκαν και σαν σωστοί Μοτοκροσάδες σήκωσαν τα μανίκια και ξεκίνησαν δουλειά!

‘’Χάραξη της Πίστας’’ λοιπόν !!

Μερικά γρήγορα κομμάτια, μερικά αργά, άλλα πιο τεχνικά,λίγες ανηφορο_κατηφόρες, 2-3 φυσικά άλματα και το πιστάκι τους είναι έτοιμο για παιχνίδι !!!

ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΑ Α Α Α Α Α Α Α ………………………………..!

Λιώσανε μέχρι το βράδυ στην προπόνηση.

Κάπως έτσι φτιαχτήκανε τα πρώτα πιστάκια στην Βαρυμπόμπη και όχι μόνο.

ΠΙΣΤΑΚΙΑ ΓΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑ :

Πιστάκια για αγώνες υπήρχαν αρκετά.

Γαλάτσι, Πεντέλη, Παπάγου, μέχρι και το 1982 που άνοιξε το πιστάκι στο Σχηματάρι και συγχρόνως πηγαίνανε και στον Σχοινιά.

Το 1985 προστέθηκαν και τα 120.

Από το 1986 μέχρι και το 1990 κάνανε προπόνηση και στο Καπανδρίτι.

Από όλα αυτά τα πιστάκια καλές πίστες ήταν του Μαραθώνα και το Σχηματάρι, που γινόταν αγώνες, όλες οι άλλες ήταν για προπόνηση και κάποιους αυτοσχέδιους αγώνες τα ΣΚ !

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΩΡΑ :

Ρωτώντας τον Κώστα την διαφορά του τότε και του σήμερα η απάντηση του είναι πως στα πλαίσια μιας δουλειάς που είναι μέχρι και σήμερα το‘’ Monster Energy Athens Supercross’’,βγαίνει ακόμα η δημιουργία, μόνο που πλέον τα φτυάρια και τα χέρια έχουν αντικατασταθεί με φορτηγά και μπουλντόζες.

Όπως επίσης προστέθηκε το άγχος και το στρές, στην προσπάθεια όλο αυτό να αρέσει στους αθλητές και στους θεατές.

Τότε τα φτιάχνανε και τα χαιρόντουσαν οι ίδιοι, τώρα τα φτιάχνουν και τα χαίρονται άλλοι, και πάντα δέχονται ‘’κρητική’’ .

Το 1993 άρχισε με το asx.

Υπάρχουν όμως αρκετές διαφορές ακόμη στο τότε και στο τώρα …

Οι ανάγκες τους, οι επιθυμίες τους, οι προτεραιότητες τους..

‘’ΟΛΟΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΘΕΤΙΚΟ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΞΕΛΙΣΗ, ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΥΣ, ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΕΣ’’, μουρμουράει ο Κώστας Λαμάρης.

Όσο αναφορά τώρα την ζωή του και την τρέλα του ΜΧ δεν αλλάξανε πολλά ..

-Προπόνηση με φίλους όπως τότε.
-Προπόνηση στα 120 όπως τότε.
-Χορηγός όπως τότε.
-Προετοιμασία για αγώνα όπως τότε.
-Χρονομετρημένα στην Χαλκίδα όπως τότε.
-Αστεία, καλαμπούρια, πειράγματα, ανταγωνισμός, χαμόγελα όπως τότε .
-Αγώνες όπως τότε .

‘’ΤΕΛΙΚΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΓΕΡΝΑΕΙ’’ …………………..!